دغدغه

مسعود نيلي اقتصاددان و استاد دانشگاه صنعتي شريف در يك سخنراني با موضوع اقتصاد ايران در سال 1385 نكات مهمي درباره پيامدهاي  افزايش درآمدهاي نفتي گفته كه از روزنامه كارگزاران 30 /2/ 85  نقل مي كنم : " ايران به تدريج به جائي مي رسد كه توليد هيچ چيز در داخل مقرون به صرفه نيست مانند اقتصاد عربستان . عربستان اصلابراي توليد توجيه اقتصادي ندارد چون هرچيزي بخواهد مي تواند از خارج وارد كند اما تفاوت ايران با عربستان در اين است كه عربستان مشكلي به نام بيكاري ندارد. عربستان وادر كننده نيروي كار است در حالي كه مسئله اصلي در ايران پديده جدي و خطرناك بيكاري است."  

بايد بر گفته هاي نيلي اين نكته راهم افزود كه دولتمردان و حاكمان ايران به اندازه شيوخ عربستان درايت ندارند و از برقراري ارتباط معقول با دنياي خارج از خودشان عاجزند.

نيلي و ساير همفكرانش نخستين بار در انتخابات سال 1384 با انتشار بيانيه اي خطر بروز چنين مشكلاتي را گوشزد شدند كه متاسفان كارگر نيفتاد ، مشكل امثال آقاي نيلي اين است كه در مقايسه با طرفداران اقتصاد دولتي يا طرفدار دخالت دولت در اقليت هستند. شايد وقت آن رسيده باشد كه نيلي ها علاوه بر بيانيه در قالب يك شخصيت حقوقي ظاهر شوند تا در اقليت بودنشان را كمي جبران كند.

مشكل امثال آقاي نيلي را برخي اقتصاد دانان ليبرال اروپا نيز در سالهاي دهه 1930 داشتند اما يكديگر را يافتند و در قالب انجمن به نشر افكارشان پرداختند و پس از 40 سال حقانيت سخنانشان را به كرسي نشاندند.

امنيت مهمترين پيش نياز توسعه است. سرمايه و نيروي كار بدون امنيت جمع نمي شود و كار و توليد پايدار شكل نمي گيرد.

 حوادث چند ماه گذشته نشان داد كه حتي اگر مردان امنيتي و نظامي هم بر سركار بيايند لزوما امنيت برقرار نمي شود.

 وزير كشور از چهره هاي مشهور امنيتي است قائم مقام او از نظاميان معروف است و بسياري از استانداران هم فرماندهان سابق سپاه اند. اما حوادث تروريستي بيشتر از گذشته اتفاق مي افتد. آقايان كي مي خواهند چشم ها را بشويند و جور ديگري ببيند و فقط به اين اكتفا نكنند كه قربانيان اين حوادث شهيدند.  

 اصحاب فرهنگ به ياد دارند كه سال گذشته و دو سال قبل شهردار تهران و شوراي شهر چه سر و صدائي درباره برپائي نمايشگاه كتاب به راه انداختند كه آسايش ساكنان آن منطقه را برهم مي زند و حقوق مردم ضايع مي شود.

 اما امسال بدون هيچ مشكلي نمايشگاه برگزار شد يعني مشكل آسايش مردم آن منطقه از تهران حل شد چون از پارسال تا حالا هم تعداد خودرو ها كم شده و هم كلي پل و اتوبان و خطوط مترو به تهران افزوده شده و خلاصه هيچ ترافيك محسوسي در سطح آن منطقه ديده نمي شود و همه چيز بروفق مراد است البته هر از چندگاهي باز هم به  اين مطلب كه  نمايشگاه بايد منتقل شود اشاره مي كنند ولي ظاهرا خيلي نبايد جدي گرفت.

بايد منتظر ماند و ديد سال آينده شهردار چه كسي مي شود و چه نسبتي با دولت دارد. چون سياستمداراند كه ميزان ترافيك و آسايش را تعيين مي كنند نه ماشين ها و مردم. مطمئن باشيد اگر اصلاح طلبان بر مسند كار مي آمدند يا بيايند باز هم آسايش مردم آن منطقه مهم مي شود.

هفته گذشته روزنامه شرق مصاحبه اي از محمد علي نجفي وزير اسبق آموزش و پرورش منتشر كرد كه خبرنامه داخلي مشاركت را انجام داده بود. چند روزي از چاپ اين مصاحبه مي گذرد ولي به كساني كه تاكنون آن را نخواندند توصيه مي كنم اگر دغدغه فرهنگ وآموزش دارند حتما آن را مطالعه كنند كه خواندني هاي بسياري دارد و برخي نكات پشت پرده فرآيندهاي تصميم گيري در اين نهاد را بيان كرده است.

يكي از نكات آن نحوه انتخاب مظفر به عنوان وزير در كابينه اول خاتمي است كه گويا تحت تاثير برخي فشارها خاتمي عليرغم نظر كارشناسان مظفر را برمي گزيند  و البته در كابينه دوم كسي را انتخاب كرد كه هيچ نسبتي با وزير قبلي نداشت اما او هم مانند همه وزراي اين دستگاه توفيق چنداني نيافت.

گويا خاتمي در ابتدا قصد داشته نجفي را ابقا كند ولي ...

مديريت مهمترين وزارتخانه فرهنگي از حيث نوع ارتباط با خانواده ها با فرآيندهايي غير كارشناسي برگزيده مي شود و با آينده فرزندان اين مملكت به راحتي معامله مي كنند.

اميدوارم اين مصاحبه وزارتخانه آموزش و پرورش را بيشتر به كانون توجه سياستمداران نزديك كند و اهميت آن را بيشتر نمايان كند.

چرا وزير اين دستگاه هيچ گاه مورد اجماع نمايندگان قرار نگرفته و همواره با راي پائين از مجلس كسب اعتماد كرده است؟    

ماجراي مخالفت برخي از مراجع و علماي اسلام با حضور بانوان در ورزشگاهها ابعاد جالب توجهي داشت.

 فكر نمي كنم در طول بيست و هشت سالي كه از انقلاب سپري شده مراجع اين چنين واضح و علني با رئيس جمهور مخالفت كرده باشند. به ويژه اينكه اين رئيس جمهور خودش را اصول گرا مي داند.

معمولا روساي جمهور قبلي درباره امور مذهبي با مراجع مشورت مي كردند اما رئيس جديد به گونه اي عمل كرده آقاي مكارم شيرازي مي گويد: " رئيس جمهور با مراجع تقليد مشورت كند"

اما ماجرا به همين جا ختم نشده و برخي از نمايندگان مجلس گفتند با فتواي علما نمي توان مانع ورود بانوان شد.

مهدي كوچك زاده نماينده اصول گراي تهران گفته :" فقط مجلس مي تواند با قانون گذاري مانع حضور زنان در ورزشگاهها شود و اگر مراجع تقليد و مردم و مسئولان معتقدند كه ورود بانوان به استاديوم ها درست نيست بايد از مجلس بخواهند كه قانون وضع كند."

ازاينكه مجلس در راس امور باشد همه خوشحال مي شوند. اما همين نمايندگان در برابر بودجه دولت عملا تسليم رويكرد دولت شدند هرچند كه بسياري ازآنها مي دانستند بودجه مشل اساسي دارد. دوم اينكه درباره موضوع تغيير ساعت ها نيز به تصميم غير كارشناسي دولت تن دادند كه مشكلات فراواني را به دستگاهها تحميل كرده است

يعني آقايان خيلي هم براي مجلس شان بالايي قايل نيستند.

نكته ديگر اينكه آقايان فراموش كردند كه زماني با فتواي برخي ازعلما كشتن نويسندگان جايز بود و اين آقايان آن زمان دم بر نياوردند تا ريخته شدن خونها را محكوم كنند ولي امروز يادشان افتاده كه فتواي علما نمي تواند ملاك تصميم در حوزه عمومي باشد.

اي روزگار !        

اين روزها بحث مبارزه با بي يا بد حجابي داغ است. شب گذشته شبكه تهران برنامه اي با حضور فرمانده نيروي انتظامي تهران بزرگ داشت و معاون اتحاديه پوشاك هم تلفني وارد بحث شد. صرف نظر از اينكه چه مباحثي مطرح شد. يك موضوع بسيار قابل توجه بود.

همه شركت كنندگان درباره مانتو صحبت مي كردند و اصلا انگار نه انگار كه زماني در اين مملكت آقايان گوش خلق را با جمله  "چادر ؛ حجاب برتر" پر كرده بودند.

غير قابل تصور نيست كه چند سال بعد همين افراد درباره كت و دامن و كت و شلوار خانم ها بحث كنند و مانتو هم به تاريخ پيوسته باشد.

فرهنگ هم مانند اقتصاد به دستور حاكمان تغيير نمي كند.